Op zaterdag 6 maart hebben Inge & Wytse de Vries, Daan Tromp, Reinet v.d. Wal & Leo van Leeuwen de AV’40 kleuren hoog gehouden door uit te komen op het NK Cross in Hellendoorn/Nijverdal. Een kleine 2 uur rijden, maar dat was het waard. Een prachtige omgeving met een sterk geaccidenteerd terrein maakte het een echte cross.
Helaas was ik te laat om Inge en Wytse nog te zien. Na een blik op de uitslagen zien wij:
Inge werd mooi 26e over de 1565 meter lange cross en deed daar 8:08 over. Wytse liep in een zeer groot deelnemersveld naar een 46e plek en eindigde na 7:53 over de 1565 meter.
Daan heb ik zien lopen. Hij liep zeer verdienstelijk (ondanks een onwillige kuit begreep ik) wat resulteerde in een goede 20e plek (v.d. 49 man). De 2051 meter werd door Daan bedwongen in 8:53.
Reinet liep ook een 2051 meter, en liep naar eigen zeggen niet zo heel lekker. Maar ik (als haar trainer) vond het daarentegen helemaal zo slecht nog niet. Helemaal natuurlijk omdat de zon de grond steeds losser maakte en daarbij geholpen werd door enkele honderden voeten. Uiteindelijk kwam Reinet als 23e binnen (wat ze zelf goed raadde) met 9:34.
Leo eindigde als 7e in de categorie M55. Hij liep over de 8770 meter een tijd van 36:59!
Anne Luijten kwam op zondag 7 maart in actie. Zij liep bij de meisje B een cross over 3990 meter en werd daar heel knap 6e! De bijna 4 km legde ze af in 16:25.
Bij de mannen senioren liep Richard Holstege de korte cross over 2685m. Hij werd in een enorm veld 86e en eindigde na 11:17.
Van Daan en Reinet heb ik foto’s gemaakt die te vinden zijn in het fotoalbum.
Een reactie
Zoals hier geschreven staat hebben Inge en Wytse inderdaad de NK Cross gelopen. Naast het feit dat zij om 10.46(MPA2) en om 11.05(JPA2) startte, kwam daarbij dat wij 1 uur voor de start de startnummers moesten ophalen. Reken maar uit met de 2.10 reistijd vanuit Delfgauw. Een vroegertje dus, maar DVD kijken in de auto is misschien geen optimale voorbereiding voor de cross, maar dood wel de tijd.
De cross was zwaar. Het begon al met een aanloop van zeker 1,5 kilometer lopen van de parkeerplaats naar het terrein. Dit zag er allemaal professioneel uit. Wij waren er om 10.10 uur en ik was blij dat ik even met de orginisatie had gemaild of het accoord was als wij iets later zouden zijn. Bij de pupillen deden ze daar niet moeilijk over. In de envelop zat een chip voor om de enkel.
De afstand van 1565 meter is nieuw voor Inge en Wytse, en daar zagen ze wel tegen op. Ook tegen het punt dat wij als ouders niet mee het poortje doormochten naar het startterrein. Daar stonden ze dan en wij maar afwachten of ze daadwerkelijk op het juiste moment zouden starten. Dat ging, mede door de goede organisatie helemaal goed.
Inge had vorige week een forse dip op haar longen, dus was starten veel belangrijker als hoog scoren. Ondanks een zwaar terrein, in de hele media werd daar over geschreven, maar ook een valse start in haar groep, bleef ze goed lopen. Na de finish zei ze meteen: Veel te zwaar, nooit meer, of volgend toch weer?
Het veld van Wytse was erg groot en ook al startte hij bijna 20 minuten later, de ondergrond werd al zachter door de vele voeten en het schijnende zonnetje. Maar ook Wytse bleef goed lopen op een voor hem onbekend terrein en een onbekende afstand. Ook hij riep aan het einde bij de finish: Nooit meer en na 10 minuten zei hij, misschien volgend jaar wel weer.
Dus wie weet, volgend jaar weer? De foto’s die ik had willen maken zijn niet gelukt. Na 1 foto voor de start bleek mijn batterij leeg. Jammer Tim dat jij ze gemist hebt, maar ze hebben een ervaring en een medaille erbij.
Een trotse moeder,
Ria
Please continue discussion on the forum: link